Cornelis Bastiaan Vaandrager – De Ramblers gaan uit vissen

Onlangs bracht Studio Kers ter gelegenheid van de vijfentwintigste sterfdag van Vaandrager  de bundel ‘Vaan nu’ uit. Gelijktijdig kwam Lebowski met een herdruk van ‘De avonturen van Cornelis Bastiaan Vaandrager’, onder de titel ‘De Ramblers gaan uit vissen’. Een goede gelegenheid om de bundel te herlezen.

Vaan nu

Een bespreking van een boek waar je zelf een stuk in hebt geschreven kan niet slecht uitvallen. Vaan nu is samengesteld door Erik Brus en uitgegeven door Studio Kers. Het omslag ziet er al fantastisch uit. De inhoud, naar aanleiding van de vijfenentwintigste sterfdag van Vaandrager, bevat originele teksten van Vaan, beschouwingen, verhalen over hem en mooie gedichten in zijn stijl. Een noodzakelijke boek voor iedere Vaan-liefhebber.

Vaandrager – Sleutels

C.B. Vaandrager stierf in 1992. Hij was toen al lang niet meer het beloftevolle Rotterdamse talent. Zijn gloriejaren lagen in de jaren zestig, met zijn prozadebuut Leve Joop Massaker, het redacteurschap van de tijdschriften Gard Sivik en de Nieuwe Stijl en met zijn Gedichten uit 1967.

Menno Schenke – Vaan

Deze biografie van Menno Schenke  was al een paar jaar uit en lag nog steeds te wachten om gelezen te worden. Eerst dacht ik dat 500 pagina’s gewijd aan het leven van Vaandrager iets te veel van het goede was. Na lezing kan ik zeggen dat het leest als een trein en er weinig woorden te veel in staan. Je krijgt een uitstekend beeld te van het leven van Vaandrager en van het naoorlogse Rotterdam.

C.B. Vaandrager – Martin, waarom hebbe de giraffe…

Ik ken het werk van Vaandrager en als verzamelaar wil je de afzonderlijke uitgaven bezitten. Martin, waarom hebbe de giraffe… is de wonderlijke titel van een dichtbundel uit 1973. Het werk werd uitgebracht in de Sonde-reeks van de Rotterdamse Kunststichting. In dezelfde serie debuteerde Rien Vroegindeweij en publiceerden vele andere Rotterdamse schrijvers als Deelder, Bob den Uyl, Leyn Leijnse en Arie Gelderblom.

Erik Brus / Fred de Vries – Gehavende stad

In 'Gehavende Stad' beschrijft Mike Redmen de Hiphopscene in Rotterdam. Rond de Lijnbaan klonken Ghettoblasters, cassettebandjes met zelfgemaakte tracks werden uitgewisseld en je werd uitgedaagd jezelf te bewijzen. ‘Ik was een vreemde eend in de bijt, maar ik voelde me nergens buitengesloten.' De omslag kwam eind jaren 80. Rappers pochten te veel. Ze speelden dat ze in een gang zaten; er waren wapens en vechtpartijen. Uiteindelijk kon het niet meer heftiger, met als gevolg dat de scene uitstierf.