Alex van Warmerdam is vooral bekend als filmmaker. Ik heb al zijn tien films gezien en vind ze allemaal goed. Hij is daarnaast acteur, toneelschrijver, schilder, componist, vormgever en wat al niet. Zijn twee dichtbundels zijn prachtig, maar als prozaschrijver kende ik hem nog niet. De korte roman De hand van een vreemde is Warmerdams prozadebuut uit 1987. Net als in zijn films is het verhaal wat ongrijpbaar en licht absurd en zijn de personages vreemd. De verteller is een schilder die zich op een eiland heeft teruggetrokken om een meesterwerk te maken; wat uiteraard mislukt.
Er verschijnen geregeld degelijke Amerikaanse studies over wereldtentoonstellingen: over één specifieke tentoonstelling, over een bijzonder (rand)verschijnsel of met een nieuwe invalshoek. Daarnaast komen er om de havenklap overzichtswerken uit die voor mij weinig nieuws bevatten. Dit boek kon ik niet goed plaatsen, maar het was een online koopje, dus schafte ik het aan. McGlincy concentreert zich op de eerste tentoonstelling, die plaatsvond in Londen in 1851 en waar hij vol enthousiasme over schrijft. Het boek is verder een beetje mager en de vele lovende recensie die hij erin heeft opgenomen doen belachelijk aan.
