maandag 21 juni 2021

Koos van Zomeren – Aan de Dijk


 

De grootouders van Koos van Zomeren groeiden op in ’t Rot, een wijkje in het dorp Herwijnen in de Betuwe. Het wijkje beslaat een dijk met dijkhuisjes. Zijn vaders vader heette Jan van Zomeren, Jan de Koedam op het dorp. Zijn zuster heette Jantje, Jans de Kip op het dorp. Zij trouwde met een Jan van Zomeren, Jan de Sies op het dorp. De vader van Koos van Zomeren groeide op in deze familie in zo’n piepklein huisje aan de dijk. Koos van Zomeren schreef eerder uitgebreid over Herwiijnen en zijn bewoners in twee delen privé-domein: Een jaar in scherven (1988) en Nog in morgens gemeten (2006). 

 

donderdag 17 juni 2021

A.L. Snijders – Ruim water


 

Na de dood van A.L. Snijders verdiepte ik mij nog wat meer in zijn werk. Ik gaf toe aan de neiging om de boeken die ik eerder vanuit de bibliotheek las alsnog tweedehands aan te schaffen. Toen kwam ik erachter dat ik een van zijn oudere bundels nog niet gelezen had. Ruim water is het vervolg op Voordeel schutter die ik wel gelezen heb. Er staan stukken in die hij schreef voor het Parool in de jaren 1987 en 1988, dus voor de uitvinding van het zkv. Ruim water verscheen in 2012.

 

woensdag 16 juni 2021

Sofie Lakmaker - De geschiedenis van mijn seksualiteit


De geschiedenis van mijn seksualiteit kreeg voordat het uitkwam al veel aandacht in de media. Van diverse kanten werd mij aangeraden het boek te lezen. Ik hoorde Sofie Lakmaker een uur op de radio over haar boek en daarmee vanzelf over haar leven vertellen. Die uitzending was bijzonder interessant. Bij het lezen van haar boek herkende ik veel van wat zij in die radio-uitzending al had verteld. Ik had het gevoel dat de schrijver naast mij zat en verhaalde over haar rusteloze leven als puber uit Oud-Zuid (Amsterdam).

zondag 13 juni 2021

Nana Ekvtimisjvili – Het perenveld


 

Nana Ekvtimisjvili is een filmmaker uit Georgië. Het perenveld is haar eerste roman. Het boek is al in diverse talen is vertaald. Deze Nederlandse uitgave is een vertaling op basis van de door de auteur aangepaste Duitse editie. Bij de vertaling staat in de colofon van het boek vermeld: “Uitgeverij Prometheus en Mario Molegraaf”. Wie er anoniem achter de uitgeverij schuilgaat is een raadsel. Of is dit een normale manier om aan te geven dat de rechten van de vertaling bij de uitgeverij liggen? Ik weet het niet. Het is ook niet zo interessant. Belangrijker is dat het een prachtige roman is die speelt in het postcommunistisch Georgië aan het eind van de vorige eeuw. De locatie is een vervallen kindertehuis, dat door zowel buitenstaanders als de bewoners zelf de debielenschool wordt genoemd. 

 

donderdag 10 juni 2021

Simon Carmiggelt – Bemoei je d’r niet mee & De rest van je leven


 

Deze twee bundels met Kronkels komen uit de jaren 1978 en 1979. Carmiggelt was toen net met pensioen en was gestopt met drinken. Hij is in de verhalen nogal melancholisch. Vooral in De rest van je leven - wat een prachtige titel - mijmert hij vaak over vroeger. In de jaren dertig kwam hij zo nu en dan in Parijs en zelfs vlak voor de oorlog bezocht hij Praag als toerist. Aan zijn ongeruste vader schreef hij brieven alsof er niets aan de hand was. Hij haalt veel anekdotes op uit zijn jeugd, maar geeft nergens een oordeel over zijn opvoeding. Zoals hij over cafébezoekers schrijft, zo schrijft hij ook over zijn ouders en over zijn kleinkinderen: amusant, afstandelijk en met de beste bedoelingen. 

dinsdag 8 juni 2021

Michelle van Dijk – Witter dan sneeuw


 

Na Darko’s lessen (2017) is Witter dan sneeuw de tweede roman van Michelle van Dijk. In haar debuut stond de liefde tussen twee mensen centraal, in haar nieuwe boek concentreert Van Dijk zich op één personage, Judith Mulder. Zij is opgegroeid in een zwaar evangelisch milieu. Van Dijk vertelt het verhaal van haar ontworsteling hieraan en van het zoeken naar een plek in de wereld als zelfstandige vrouw. Het verhaal speelt in Rotterdam en Van Dijk noemt straten en andere herkenbare plekken in de stad. 

 

zondag 6 juni 2021

Ibram X. Kendi – Stamped from the beginning


Stamped from the beginning is een veelgeprezen werk over racisme in Amerika, of preciezer gezegd, over de geschiedenis van racistische en antiracistische ideeën in relatie tot bewuste of onbewust racistische daden. Ibram X. Kendi bespreekt in zijn ongekend rijke studie de zeshonderdjarige geschiedenis van Amerika, waarbij hij voortdurend schakelt tussen theorie en praktijk en bovendien de complexe wisselwerking ertussen onderzoekt. Zijn boek verscheen in 2016 en eindigt met Obama. In een voorwoord bij deze herdruk uit 2017 ontkwam hij er niet aan Trump te noemen, als reactie op Obama, zoals periodes van oplaaiend racisme telkens volgden op periodes van anti-racistische vooruitgang. Hij schrijft over Trumps verkiezingsoverwinning: "…showing its striking consistency within America’s history. Trump was shocking for me, but then again not shocking at all. This history prepared me for Trump, and all the other Trumps that could rise one day on the timeworn back of bigotry.”

 

maandag 31 mei 2021

Egon Hostovsky – De schuilplek


Egon Hostovský (1908-1973) is in Nederland geen bekende naam. In Tsjecho-Slowakije en later in Tsjechië groeide de waardering voor hem met de jaren. Hij is een van de vele schrijvers uit Oost-Europa die heeft moeten vluchten uit zijn land. Omdat hij bij het ministerie van Buitenlandse Zaken werkte en vlak voor de bezetting in het buitenland verbleef kon hij uit handen van de Nazi’s blijven. Hij keerde vanuit de V.S. in 1946 terug naar Praag. Zijn joodse familie had de oorlog niet overleefd. Nadat de communisten een paar jaar later de macht overnamen moest hij weer vluchten. Zijn boeken werden verboden. Tot het eind van zijn leven woonde hij in de V.S.

zondag 30 mei 2021

Hanna Bervoets – Wat wij zagen


 

Boekenweekgeschenken worden in de regel slecht besproken en eerlijk gezegd heeft dit genre de laatste twintig jaar hooguit vijf titels opgeleverd die ik zelf als leestips zou aanraden. Ligt dit aan de keuze van de auteurs? De laatste twee decennia waren dit wel eens schrijvers die gekozen werden vanwege hun verdiensten in het verleden. Als eerbetoon mochten zij het geschenk schrijven. Dit leverde niet hun beste werk op; ik denk aan Jan Wolkers, Kees van Kooten, Tim Krabbé en Jan Siebelink. Ik heb ook het idee dat het formaat van ongeveer negentig pagina’s niet voor iedereen ideaal is. Bij Griet Op de Beeck had ik het gevoel dat zij een hele roman wilde proppen in haar novelle Gezien de feiten. Soms is het gewoon een kwestie van smaak en is er gekozen voor een auteur waar ik zelf weinig mee heb. Na het lezen van het geschenk van Joost Zwagerman werden mijn vooroordelen alleen maar bevestigd. En tenslotte, een auteur kan ook gewoon nee zeggen wanneer hij tijdens het schrijfproces in de gaten krijgt dat een boek gaat mislukken. 

 

vrijdag 21 mei 2021

A.L. Snijders – Tat Tvam Asi


A. L. Snijders is inmiddels 83 jaar. Om de twee jaar worden zijn stukjes gebundeld en prachtig uitgebracht door AFDH Uitgevers. Tat Tvam Asi is bijna 650 pagina’s dik. Ouderdom heeft geen invloed op de productiviteit van A.L. Snijders. Zijn stukjes noemt hij zelf zkv’s, zeer korte verhalen, maar je kunt ze ook zien als columns, gedachtenspinsels of dagboekaantekeningen. De titel komt van het Sanskriet en betekent ‘Dat ben jij’. Een uitdrukking voor heilige teksten of zoals de uitgever het stelt: “teksten waaraan elke vorm van sektarisme ontbreekt.” 

donderdag 13 mei 2021

Emma Curvers – Melktanden


 

In 2014 verscheen Iedereen kan schilderen, het debuut van Emma Curvers. Ik heb het boek toen gemist. Melktanden is haar tweede roman. Door een enthousiaste recensie werd ik verleid het boek te kopen. Het verhaal lijkt eenvoudig. Lon is een vrouw van achtentwintig en gaat voor het eerst van haar leven samenwonen. Haar vriend heet Philip en hun relatie leidde als vanzelf naar het moment waarop zij besloten tot deze stap. Lons moeder ziet niets bijzonders in hem en heeft ook een mening over mannen in het algemeen. “Mannen kon je maar het best altijd op zicht houden: iedereen mag solliciteren, maar je moet nooit iemand een vaste aanstelling geven.” Lon moet na enige tijd haar moeder gelijk geven.


woensdag 5 mei 2021

Daniel Dee – De echo van mijn voetstappen


 

Daniel Dee schrijft al minstens twintig jaar. Rond het jaar 2000 publiceerde hij zijn eerste gedichten en zijn poëziedebuut 3D verscheen in 2002. In 2013-2014 was hij stadsdichter. Dat dichters ook proza kunnen schrijven bewees hij al eerder met de verhalenbundel Vrouwen en ik eerst uit 2012. De echo van mijn voetstappen is zijn meest recente werk en zijn eerste roman.