Michael Berg – Terugkeer

Na De vermissing heb ik meteen de volgende thriller van Michael Berg opgepakt. Terugkeer uit 2025 is het eerste deel van de trilogie De Mergellandmoorden. Het is een echte pageturner en de ruim vierhonderd pagina’s las ik achter elkaar uit. Het verhaal speelt in Zuid-Limburg en de hoofdpersoon is Alex Nievelsteijn. Hij werkte voor de Amsterdamse recherche maar toen zijn naaste collega vlak voor zijn neus werd doodgeschoten liep hij vast. Hij zat een tijdje in de ziektewet en solliciteert nu voor hoofd van het coldcaseteam in Zuid-Limburg. Na enig gedoe wordt hij aangenomen en verhuist hij naar de streek waar hij is opgegroeid.

Michael Berg – De vermissing

De vermissing uit 2021 is de tweede roman die ik van Michael Berg lees. De vierhonderd pagina’s las ik in twee dagen uit. Het boek is toegankelijk geschreven en Berg houdt de spanning er lang in. In het eerste hoofdstuk wordt een ouder echtpaar in huis overvallen en van hun geld en sieraden beroofd. Er wordt flink geweld gebruikt, maar de twee overleven het wel. Pas veel later in het verhaal wordt het hoe en waarom van deze overval duidelijk. Hoofdpersoon in het verhaal is journaliste Chantal Zwart. Zij wordt door de ouders van een jeugdvriendin gevraagd om hun dochter Ella op te sporen. Zij is al tien jaar vermist, maar stuurde wel regelmatig kaartjes naar haar ouders. Daar is ze mee gestopt en vooral de moeder maakt zich grote zorgen.

Simon Vestdijk – De nadagen van Pilatus

De historische roman De nadagen van Pilatus is de zesde roman van Vestdijk en verscheen in 1938, een jaar na Het vijfde zegel, zijn eerste historische roman. De hoofdpersoon is Pontius Pilatus die net als de echte Pilatus in 36 na Christus, na zijn ontslag in Judea, naar Rome gaat, waar keizer Tiberius onlangs is overleden. Hij ontmoet er zijn opvolger Galigula, die interesse lijkt te hebben in de Nazareeërs en met name in Maria Magdalena. De bizarre gebeurtenissen die volgen zijn geheel ontsproten aan de fantasie van Vestdijk. Hij schept een uiterst wreed beeld van het Rome uit die tijd en vooral het gedrag van Galigula is onvoorstelbaar.

Michael Berg – Ik zie je

Ik lees niet vaak een thriller en van Michael Berg had ik ook niet eerder een boek gelezen. Hij is een succesvol thrillerschrijver en won dit jaar de gouden strop. Binnenkort interview ik hem en Mathijs Deen, waar ik wel alles van gelezen heb. Het derde deel van de trilogie De Mergellandmoorden verschijnt in het najaar, de eerste twee delen lees ik binnenkort. Ik zie je is uit 2019 en geeft naast een spannend verhaal ook een beeld van een schrijfster die worstelt met een writer’s block.

Islam Issa – Alexandria

Er zijn plekken in de wereld die fascineren ook al ben je er nooit geweest, of misschien wel omdat je er nooit bent geweest. De namen zijn bekend uit (strip)boeken of liedjes en de klank alleen is al magisch: Timboektoe, Bagdad, Omsk, Ulaanbataar, Zanzibar, Zaragoza. In de laatste stad ben ik overigens wel geweest, in 2008 toen daar de wereldtentoonstelling plaatsvond. Alexandrië heeft eenzelfde magische aantrekkingskracht. Ik heb inmiddels verschillende romans gelezen die in deze stad spelen, maar het boek van Islam Issa geeft een prachtig en uitgebreid overzicht van 2.300 jaar geschiedenis van de stad en van de omgeving die zich uitstrekt over het hele middellandse zeegebied en de Arabische wereld. Eeuwenlang was Alexandrië de schakel tussen drie continenten en lange tijd was het de grootste stad ter wereld.

Valentijn de Heer – NVRLND

Valentijn de Heer debuteerde een paar jaar geleden met de prachtige roman Beste mevrouw Eva. Zijn tweede boek is even sterk. In NVRLND is de hoofdpersoon weer een jongen uit een verscheurd gezin. Op latere leeftijd wordt hij bewust van zijn trauma’s en reist hij op aanraden van zijn therapeut naar Californië om het landgoed Neverland te bezoeken, een plek waar hij als kind vaak in gedachten heen vluchtte. Zoals in iedere goede roman vindt de hoofdpersoon niet wat hij zoekt en krijgt hij wel wat hij dacht niet te zoeken.

Kornel Filipowicz - Memoir van een antiheld

Voor De Reactor schreef ik op 21-8-2026 de volgende recensie.

In 1961 verscheen Memoir van een antiheld, een microroman zoals de Poolse auteur Kornel Filipowicz (1913-1990) dit werk noemde. Hij schreef een aantal romans, maar stond vooral bekend als schrijver van korte verhalen. De microroman is een tussenvorm: hij heeft alle kenmerken van een roman, maar de elementen in het verhaal zijn sterk gecondenseerd, zoals vertaler Karol Lesman in het uitstekende nawoord uitlegt.

Yolanda Entius – Abdoel en Akil

Eerder las ik van Entius de indrukwekkende roman Om en nabij. Abdoel en Akil is een korte roman uit 2017 en vertoont overeenkomsten met de manier van vertellen in Om en nabij. Zij weet heel sterk in alledaagse taal de levens van haar personages te beschrijven, waarbij het lijkt alsof er niets aan de hand is. Trauma’s worden niet uitgesproken, maar je voelt heel sterk het verborgen leed en de onmacht om dit te delen met iemand.

Simon Vestdijk – Bericht uit het hiernamaals

Vestdijk schreef Bericht uit het hiernamaals, zijn negenendertigste roman, in november en in maart/juni 1963. Het komt niet vaak voor dat hij het schrijven aan een roman een paar maanden onderbreekt, maar ik kan mij dat bij dit boek wel voorstellen. Het is een afwijkend werk dat meer een gedachtenexperiment is dan een roman. Het verhaal speelt in het hiernamaals waar bioloog dr. Hildervoort door middel van telepathie contact probeert te leggen met levende zielen op aarde.

Malgorzata Lebda – Onstilbaar

Małgorzata Lebda is een Poolse dichter, fotograaf en wetenschapper. Zij schreef een proefschrift over de taal van het beeld en de rol van poëtica bij de interpretatie van fotografie. Łakome is haar debuutroman uit 2023, waarvan in 2026 de Nederlandse vertaling van Charlotte Pothuizen verscheen. De roman speelt in het dorpje Maj, waar twee vrouwen intrekken bij de zieke grootmoeder Róza. De taal van Lebda is poëtisch, maar niet abstract. Ze beschrijft de microkosmos van het huis en het dorp aan de hand van concrete gebeurtenissen en herinneringen. In het verhaal wemelt het van de dieren.

Anna Achmatova – De echte twintigste eeuw

Anne Achmatova (1889 – 1966) is een van de grootste Russische dichters van de twintigste eeuw. Al haar poëziebundels zijn in Nederlandse vertaling beschikbaar in diverse uitvoeringen. Bij Van Oorschot verscheen in 2007 een tweetalige editie van haar werken, vertaling Margriet Berg en Marja Wiebes: een prachtig uitgegeven boek waar op de website boekwinkeltjes.nl een flinke prijs voor wordt gevraagd. Deze vertalingen doen soms wat stug aan, ze zijn niet altijd even soepel. Mijn Russisch is niet goed genoeg om de vertalingen echt te kunnen beoordelen, maar ik heb het voornemen ze eens te vergelijken met die van Hans Boland. In De echte twintigste eeuw is autobiografisch werk van Achmatova samengebracht. 

Simon Vestdijk – Puriteinen en piraten

In mijn project om alle romans van Vestdijk te lezen of te herlezen merk ik dat ik zijn historische romans een beetje vooruit heb geschoven. Sommige zijn erg dik en de onderwerpen leken mij niet altijd even boeiend, zoals piraterij begin achttiende eeuw. Dat is natuurlijk een vooroordeel, want Vestdijk is een auteur die over alles boeiend kan schrijven. Toen ik in Puriteinen en piraten begon, zijn zeventiende roman, geschreven in het najaar van 1945, eerste druk oktober 1947, was ik meteen verkocht. Ik las het spannende boek in drie dagen uit. Het verhaal is niet heel complex en Vestdijk heeft zich hier ook ingehouden voor wat betreft zinslengtes en doorwrochte zinsconstructies. Deze zeeroversroman is gewoon een zeer fijn leesboek.