Wislawa Szymborska - Brievenpost

Nobelprijswinnares Wisława Szymborska schreef vijftien poëziebundels, maar ook essays en columns. Voor het Poolse weekblad Het literaire Leven, dat verscheen tussen 1960 en 1968, verzorgde Szymborska de rubriek waarin zij antwoord gaf aan beginnende dichters en schrijvers die werk hadden ingestuurd. Haar antwoorden zijn puntig en speels, maar hebben vaak een wat cynische ondertoon. Zelden is zij positief over iemands werk, maar de wenken die zij aanreikt om beter te schrijven zijn vaak raak. De ondertoon van dit door Karol Lesman vertaalde boekje is: ‘Hoe word je (geen) schrijver?’

Emmanuel Bove – Een vrijgezel

Naast Een Raskolnikov verscheen er dit jaar nog een boek van Emmanuel Bove in Nederlandse vertaling. Is er sprake van een opleving in interesse? Ik zag de twee titels in meerder boekwinkels liggen. Een vrijgezel is door uitgeverij Vleugels uitgebracht en is net als Een Raskolnikov vertaald door Kiki Coumans. Een vrijgezel is een typisch Bove-verhaal, met een tobberige, eenzame, mannelijke hoofdpersoon. Albert Guittard is echter socialer en ondernemender dan veel andere personages bij Bove. Tragisch is hij wel.

Barbara van Rijn Tuwor – Als je Vuilnis heet

Barbara van Rijn Tuwor is filmmaker en journalist. Haar debuutroman Als je Vuilnis heet speelt in Ghana, het land waar zij al zeventien woont en werkt. Zij beschrijft het leven van een jonge vrouw die in armoede opgroeit en door haar vader naar de hoofdstad Accra wordt gestuurd om geld te verdienen. Het leven daar is zeer zwaar. Sumina, zoals zij heet, moet zien te overleven en bovendien de vloek die op haar rust zien te verbreken.

Emmanuel Bove – Een Raskolnikov

De Franse schrijver Emmanuel Bove (1898-1945) debuteerde in 1924 met de roman Mes amis en was enige jaren zeer succesvol. Na zijn dood raakte hij snel in vergetelheid, maar om de zoveel tijd wordt zijn werk, ook in Nederland, herontdekt. In het Nederlands zijn er in de loop der jaren vijftien titels van hem vertaald; dat zijn romans en verhalenbundels. Belangrijke vertaalsters waren Angèle Manteau en Mirjam de Veth. De bundel Een Raskolnikov bevat drie verhalen en is vertaald door Kiki Coumans. Deze uitgave is speciaal omdat het (waarschijnlijk) de laatste is van George Coppens, die met Coppens & Frenks een geweldige uitgeverij bestierde met bijzonder vertaald werk, dat bovendien zeer mooi werd uitgegeven.

Henk Smeets en Fridus Steijlen – In Nederland gebleven

Onlangs onthulde minister-president Jetten aan de Rotterdamse Lloydkade het monument Ulu Kora ter herdenking aan de eerste generatie Molukkers die hier vijfenzeventig jaar geleden aan wal kwam. Dit waren bijna dertienduizend voornamelijk KNIL-soldaten en hun gezinnen die na de onafhankelijkheid van Indonesië geen kant op konden. Jetten bood bij de onthulling namens de Nederlandse overheid zijn excuses aan ‘voor het harteloze en eerloze ontslag van de militairen en voor de behandeling toen ze na 1951 in Nederland kwamen.’ In deze uitgebreide studie - een eerste editie van het boek verscheen in 2006 - beschrijven Henk Smeets en Fridus Steijlen stap voor stap de geschiedenis van de Molukkers in Nederland. 

Arnon Grunberg – Amuse Gueule

Na het lezen van zijn recentste verhalenbundel Het aanwezige been kreeg ik van L. een eerdere verhalenbundel van Arnon Grunberg aangereikt. Amuse Gueule is uit 2001 en bevat zijn vroege verhalen, uit de periode 1991-1997. De verhalen schreef hij voor kranten en tijdschriften en een aantal ervan verschenen als losse uitgave, waar tegenwoordig op de website boekwinkeltjes flinke bedragen voor worden gevraagd. De stijl in alle verhalen is herkenbaar Grunbergiaans, maar de vroegste verhalen zijn soms wat flauw. Halverwege legde ik het boek een week opzij, de tweede helft beviel daarna een stuk beter.

Eva Meijer - Een woord voor

Met de roman Een woord voor heeft Eva Meijer weer een bijzonder boek geschreven. Het onderwerp is het verdwijnen van taal. In het verhaal is dit is geen langdurig proces, maar plotseling verdwijnen er woorden uit de Nederlandse taal. Eerst valt het alleen een paar mensen op die de woorden ‘achteloos’, ‘archaïsch’ of ‘ekster’ wel eens gebruiken en opeens niet meer op de namen van deze woorden kunnen komen, maar wanneer het woord ‘geel’ verdwijnt geeft dit al meer ophef in de samenleving. Meijer heeft vanuit dit merkwaardige gegeven een roman geschreven waar tal van maatschappelijk-politieke ontwikkelingen aan op te hangen zijn. Het boek is actueel, maar roept ook universele filosofische vragen op.

Thomas Pynchon – Shadow ticket

De Amerikaanse schrijver Thomas Pynchon, geboren 1937, wordt ieder jaar genoemd als kandidaat voor de Nobelprijs. Hij publiceerde vanaf 1963 negen romans, waarvan Shadow Ticket uit 2025 de recentste is. Zijn werk is uniek, het wordt postmodern genoemd. Zijn boeken hebben een overvloed aan personages en verhaallijnen, die alle kanten opgaan. De verhalen geven een beeld van een periode uit de Amerikaanse geschiedenis, maar historische romans kun je ze niet noemen. Pynchon heeft een voorliefde voor techniek, in Shadow Ticket komen bijvoorbeeld een zeppelin, een duikboot en heel wat motoren voorbij. Personages houden soms semiwetenschappelijke verhandelingen, maar Pynchon gebruikt ook slang, neemt liedjes in de tekst op en hij heeft een voorliefde voor taalgrappen, die soms wat flauw zijn.

Thomas Heerma van Voss – Condities

Thomas Heerma van Voss heeft de ziekte van Crohn, een chronische darmziekte. In Condities schrijft hij over een schrijver met de ziekte van Crohn die een boek schrijft over iemand met de ziekte van Crohn. Hoofdpersoon is Vincent Pek. Hij heeft twee verhalenbundels op zijn naam staan en werkt aan een derde bundel. Het wil niet vlotten en om geld te verdienen schrijft hij teksten in opdracht. Zijn vriendin Femke is bezig met haar promotieonderzoek en trekt onvoorzien bij hem in. Als Vincents redacteur kritisch is op zijn nieuwe werk en hem aanraadt meer autobiografisch over zijn ziekte te schrijven pakt hij dit op en komt zijn leven in een stroomversnelling.

Stefan Zweig – De wereld van gisteren

De wereld van gisteren is een van die beroemde boeken die al jaren in de kast staan om ooit nog eens gelezen te worden. Onlangs kwam het er dan eindelijk van: het is volkomen terecht een klassieker. Stefan Zweig (1881-1942) was weliswaar geboren in Wenen, dat in 1881 de hoofdstad was van de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije, maar was vooral een Europese schrijver. Hij woonde onder meer in Berlijn, Parijs en Londen, reisde de hele wereld rond en had overal intellectuele vrienden. In deze herinneringen die hij vlak voor zijn dood schreef en die in 1944 postuum werden uitgegeven, geeft hij een indringend beeld van Europa in de jaren 1900-1940.

Carolijn Visser - Broers

Carolijn Visser is vooral bekend als schrijfster van reisverhalen. Broers is een familiegeschiedenis, waarin haar vader en zijn twee broers centraal staan. Die broers zijn beeldhouwer Carel Visser en meubelmaker Martin Visser. Het boek begint bij een cruciale geschiedenis uit de Tweede Wereldoorlog. Twee broers waren opgepakt voor de Arbeitseinsatz, maar wisten uit de trein naar Duitsland te ontsnappen.

Alex van Warmerdam – De hand van een vreemde

Alex van Warmerdam is vooral bekend als filmmaker. Ik heb al zijn tien films gezien en vind ze allemaal goed. Hij is daarnaast acteur, toneelschrijver, schilder, componist, vormgever en wat al niet. Zijn twee dichtbundels zijn prachtig, maar als prozaschrijver kende ik hem nog niet. De korte roman De hand van een vreemde is Warmerdams prozadebuut uit 1987. Net als in zijn films is het verhaal wat ongrijpbaar en licht absurd en zijn de personages vreemd. De verteller is een schilder die zich op een eiland heeft teruggetrokken om een meesterwerk te maken; wat uiteraard mislukt.