zondag 15 september 2013

Jan Siebelink – Het lichaam van Clara


Met Knielen op een bed violen werd Siebelink een bekende Nederlander. Suezkade uit 2008 vond ik veel beter. En mijn leven met Tikker is voor een hondenliefhebber ook verplichte lectuur. Het lichaam van Clara is uit dit jaar en kreeg vele lovende recensies.



In één dag lees je het boek uit. Dat heeft voornamelijk met de dikte te maken. Als het wit op de 333 pagina’s was weggelaten en er een wat minder groot lettertype was gebruikt, zou het boek krap 200 pagina’s tellen. Maar wie had er dan € 19,90 voor willen betalen. Ik kocht het voor een paar euro op de uitverkoopafdeling van Donner tijdens een speciale extra-korting-avond!

Wat de inhoud betreft; de oude Clara is duidelijk in de war en herkend zich in een roman van schrijver Oscar Sprenger. De oorsprong van haar gektes heeft zoals gewoonlijk alles met de ouders te maken. Deze jeugd scènes zijn het sterkste deel van de roman. De beschrijvingen en belevenissen van de oude Clara zijn wat langdradig. Siebelink heeft stevig geput uit DSM4 en schrijft de hoofdpersoon een breed scala aan afwijkingen toe: zelfverminking, dwangmatig tellen, seksuele onverzadigbaarheid, etc. Dit had ietsje minder gekund. Kortom, een aardig boek, met zo nu een dan een tenenkrommende zin, zoals de laatste, wanneer Clara dood in huis ligt: “Misschien sliep daar iemand voor altijd”.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten