vrijdag 13 november 2015

Nederland leest de mooiste korte verhalen, editie Noord-Holland

Het aardige van de campagne Nederland Leest is dat het cadeau voor bibliotheekleden er is in twaalf edities. De keuze van A.L. Snijders volgt in elke editie op  een aantal ‘provinciale’ verhalen. De Zuid-Hollandse keuze vond ik niet erg origineel, de Noord-Hollandse daarentegen is erg goed.


De acht verhalen zijn deels geselecteerd door Leo Willemse van de OBA. Amsterdam komt er veelvuldig in voor: Martin Bril, Carmiggelt en Kees Fens schrijven respectievelijk over kraken, over een gesprek in de Amsterdamse tram en over de mooiste plek in Amsterdam, hoek Prinsengracht – Reestraat.

Guus Luijters schrijft ook over Amsterdam. Net als Fens roemt hij de vrijheid. Zijn verhaal gaat terug naar de zomer van 68. “Iedereen  was jong en mooi, seks was uitgegroeid tot een volksfeest dat uitbundig werd gevierd en werken kon altijd nog, voorlopig ging het erom de terrassen vol te houden en als ik zo om me heen keek, lukte dat aardig.”

Een ander mooi verhaal is van Sal Santen: ‘Verkenning’ uit ‘Jullie is Jodenvolk’. Hij beschrijft de verhuizing van een jong gezin – zelf is hij nog een kind – naar de nieuwbouwwijk Tuindorp Oostzaan. Het nieuwe huis is een feest, de buurkinderen zijn aardig. Zij spelen met elkaar op straat. Dan is er de ruzie. Hij wordt opzij geduwd. “Hee, Smousie, wat doe je hier eigenlijk?” Het kind begrijpt het niet. Langzaam beseft hij dat hij anders is dan de andere kinderen.

Een ontdekking was de voor mij onbekende San Bos. De titel van het verhaal ‘Snackcorner Mus’ is al goed. Zij beschrijft een scene vol spanning met een dikke vrouw achter de toonbank van een friettent. Erik, de man in de rolstoel is een vaste klant.

Op een dag komen er werklui binnen. De baas heeft een enorme buik, hij bestelt een gehaktbal en mishandelt zijn hond. Erik neemt het tegen hem op: hij bestelt twee ballen: één voor hemzelf en één voor de hond. De dikke werkman slaat terug, bestelt hetzelfde en voert de hond met de tweede bal. Zo wordt er tegen elkaar opgeboden totdat de hond een plakkaat zo groot als een koeienvlaai neerlegt. De Baas moet lachen en gaat weg, “We bleven achter, samen met de hond. Erik en ik.”

Deze mooie Noord-Hollandse editie is dus alleen verkrijgbaar in Noord-Holland, mits u bibliotheeklid bent. Of het bibliotheekpersoneel moet zo aardig zijn u een exemplaar te geven. Ik ben benieuwd hoeveel mensen het hele land afreizen om alle twaalf edities te verzamelen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen