Thomas Rosenboom – De grote ronde

Na het lezen van het wandelboekje van Gerbrand Bakker, ben ik meteen doorgegaan met een ander deeltje uit de Van Oorschot-reeks Terloops. In De grote ronde beschrijft Thomas Rosenboom de stadswandeling die hij iedere dag door Amsterdam maakt. Rosenboom was in de jaren negentig van de vorige eeuw een van de grote nieuwe schrijvers. Gewassen vlees (1994) en Publieke werken (1999) zijn magnifieke, spannende en zeer goed geschreven romans. Zijn laatste roman is Rode loper uit 2012. Ik dacht dat Rosenboom helemaal gestopt was met schrijven, maar hier is dus dit mooi uitgegeven werkje.

Gerbrand Bakker – De 3 bestaat niet

De Van Oorschot-serie Terloops bestaat sinds voorjaar 2020. De fraai uitgegeven boekjes gaan over wandelen. Literaire auteurs schrijven over hun favoriete wandelingen en over hun wandelgedrag. Sinds Corona heeft wandelen aan populariteit gewonnen, misschien was dat wel de aanleiding voor deze serie. Inmiddels zijn er negen deeltjes verschenen. De 3 bestaat niet is de mysterieuze titel van dit mooie verhaal van Gerbrand Bakker. 

Hans van Willigenburg – Zenderbaas

 

Hans van Willigenburg is journalist en schreef deze geestige verhalenbundel waar de journalistiek in al zijn verschijningsvormen op de hak wordt genomen. Van Willigenburg is naast journalist, dichter en schrijver. Door het gebruik van fictie neemt hij enige afstand van deze wereld waar hij onderdeel van is. Het geeft hem ook de ruimte om te overdrijven en types neer te zetten, zonder dat hij hen bij naam hoeft te noemen. In veel verhalen is de hoofdpersoon een eenzame vijftiger, teleurgesteld in het leven en wars van modes en trends.

 

Emmanuel Bove – Een vader en zijn dochter

De korte roman Une père et sa fille zag in 1928 het licht. Het boek kwam uit in een productieve periode in het leven van Emmanuel Bove (1898-1945). In 1924 brak hij door met Mes Amis. Hij ontving een belangrijke prijs en het leek hem, ook financieel, voor de wind te gaan. Hij moest echter zijn familie, het gezin van zijn ex en zijn eigen gezin onderhouden. Hij schreef dus veel in deze tijd. Zijn romans leden er niet onder, maar hij schreef ook pulp in opdracht. Werk dat het vertalen niet waard is. Een vader en zijn dochter is een typisch Bove-verhaal, vertaald door Mirjam de Veth en in 2018 prachtig uitgegeven door uitgeverij Vleugels.

 

Ine Boermans – Een opsomming van tekortkomingen

Ine Boermans studeerde aan de kunstacademie en had een galerie. Sinds 2016 schrijft zij. Zij volgde een schrijfcursus bij Nicolien Mizee. Een opsomming van tekortkomingen is de debuutroman van Boermans. Vanaf de eerste pagina was ik verkocht. “De wachtkamer ruikt naar wc’s die te weinig zijn doorgespoeld. Aan een muur naast de deur hangen informatieve posters: een oproep voor de Nationale Depressiedag van twee jaar geleden en een oude cursus Intuïtief ademen. BEGIN NU MET ADEMEN staat er in grote letters. Mijn nieuwe psych heeft een vriendelijk, vierkant hoofd, een ruimvallende mintgroene bloes en een grote bril. De foto op zijn website is van jaren geleden. Hij wil weten waarom ik er ben.” Na deze beginzinnen wil je toch meteen het hele boek uitlezen!

Delphine Lecompte - Beschermvrouwe van de verschoppelingen 2

 

Delphine Lecompte is van een obscure dichter uitgegroeid tot een bekende Vlaming. Bij de Vlaamse versie van De Slimste Mens mocht zij haar bizarre humor op onschuldige kijkers loslaten. Sinds kort schrijft zij ook proza. Eerder dit jaar verscheen Beschermvrouwe van de verschoppelingen en nu is er alweer een tweede verhalenbundel vol met vreemde jeugdherinneringen, krankzinnige hersenspinsels en avonturen met de voormalige vrachtwagenchauffeur, de pedofiele tuinman, de oude kruisboogschutter en vele andere wezens uit haar hallucinaties opwekkende universum.

 

Warna Oosterbaan – Het leven van dingen

Sommige onderwerpen zijn zo breed dat er bibliotheken vol over geschreven kunnen worden. Over dingen, zo’n beetje alles wat er buiten mensen en natuur om te vinden is in de wereld, is relatief weinig geschreven. Dat is opmerkelijk, maar ook begrijpelijk. Waar moet je beginnen? En hoe beperk je je onderwerp zodat het een leesbaar geheel blijft. Warna Oosterbaan is daar goed in geslaagd. Ik vind het sowieso een fascinerend onderwerp en las Het leven van dingen met gretigheid.

Thomas Verbogt – Schrijven is ritme

 Ik ben altijd nieuwsgierig naar schrijvers die workshops geven om anderen het vak van schrijven te leren. Is schrijven wel te leren of moet je al een hoeveelheid talent hebben? En wat vertel je iemand zonder talent? Welke regels moet zo iemand volgen? De weerslag van dit lesgeven is door een aantal schrijfdocenten verwerkt tot een boek, hoe kan het ook anders. Het beste boek dat ik ken in dit genre is Onder de motorkap van het schrijverschap van Renate Dorrestein, wat eigenlijk veel meer is dan een boek over (leren) schrijven. Een belangrijk punt dat Dorrestein maakt na het behandelen van technieken en regels is dat er uiteindelijk geen regels blijken te bestaan.

 

Karel en Josef Capek - Pudlenka

Pudlenka is de naam van een van de vele katten van Karel Čapek. Deze recente heruitgave is van uitgeverij Voetnoot, het origineel is uit 1933. Josef, de broer van Čapek tekende eraan mee. De vormgeving van deze Nederlandse vertaling is eender als die van de vertaling van het twee jaar terug verschenen Dasja, eveneens vertaald door Edgar de Bruin. Pudlenka gaat niet alleen over de katten van Čapek. Het grootste deel gaat over zijn honden. Čapek was een dierenvriend, maar ook blijkt uit dit verslag dat hij de geslachtdrift van zijn honden en katten niet in toom kon houden. Voortdurend was hij in zijn kennissenkring aan het leuren met jonge katjes.

Alex Schulman – De overlevenden

In Zweden is Alex Schulman een populaire en gevreesde columnist. Hij maakt ook een zeer goed beluisterde podcast. Als schrijver kreeg hij bekendheid met autobiografische boeken over zijn familie. De overlevenden is zijn eerste roman. De Nederlandse vertaling is van Angélique de Kroon. Door verschillende mensen werd mij dit boek aangeraden. Ik las er ook louter positieve verhalen over. De uitgever heeft het over “een weergaloos en intens verhaal”. De verwachtingen waren dus hoog gespannen. Dan kan een boek alleen maar tegenvallen en dat deed het ook.

Anne van den Dool - Vluchthaven

Anne van den Dool schrijft veel: recensies, essays, beleidsstukken, poëzie en meer. Ik kom haar naam steeds vaker tegen: in de NRC, Vrij Nederland, Poëziekrant, Awater, Tirade en in/op nog wel tien bladen en websites. Zij is ook actief binnen de bibliotheekwereld en schrijft visiestukken voor de KB en voor de OBA. Daarnaast heeft zij tijd over om romans te schrijven! Vluchthaven uit 2020 is haar tweede roman.

Kees ‘t Hart - Victorien, ik hou van je

In een grijs verleden heb ik wel iets gelezen van Kees ’t Hart, maar er staat mij niets meer bij van de inhoud van zijn werk. Victorien, ik hou van je is zijn meest recente boek. Het is een bonte verzameling stukken: korte verhalen, beschouwingen over schrijvers, grappige stukjes en poëzie. Ik luister graag naar de podcast De Nieuwe Contrabas. Volgens Chrétien Breukers - een van de twee presentatoren, de ander is Hans van Willigenburg - komen in dit boek alle kanten van zijn werk en persoon aan bod. Hij besprak het lovend en ik spoedde mij naar de bibliotheek om het te lenen.