L.H. Wiener – In verlatenheid

Bij het lezen van de nieuwste roman van L.H. Wiener moest ik sterk denken aan Koos van Zomeren, waarvan ik onlangs We gaan zo las, een boek dat je kunt lezen als een afscheid. Zo blikt Wiener met In verlatenheid ook terug op zijn leven alsof dat inmiddels voorbij is. Beide auteurs zijn rond de tachtig; ze zijn niet helemaal vergeten, hebben een klein en fanatiek lezerspubliek, maar bestsellers zullen ze niet meer schrijven. Beiden zijn stilisten waarvoor het vooral gaat om hoe iets is geformuleerd. Het verhaal doet er wat minder toe, maar na lezing van In verlatenheid had ik net als na het lezen van We gaan zo het gevoel een afgeronde roman te hebben gelezen.

A.L. Snijders/ L.H. Wiener - A.L en L.H. / L.H. en A.L.

 

Deze bijzonder uitgave van Stichting de Roos is uit 2007 en bestaat uit twee mooi ingebonden boekjes in een foedraal, oplage 175. Het ene boekje bevat een aantal zeer korte verhalen van A.L. Snijders, het tweede brieven van L.H. Wiener aan zijn vriend A.L. Snijders. Zij waren jarenlang goed bevriend en bewonderden elkaar werk. Een paar jaar geleden verbrak Wiener de vriendschap, zoals hij dat vaker deed. In deze brieven uit de periode 2000-2006 is het nog aan. Wiener zegt zelfs dat A.L. Snijders nog zijn enige vriend is, nu hij ruzie heeft met Jeroen Brouwers.

 

L.H. Wiener – Zeeangst

Op 16 februari 2020 werd L.H. Wiener vijfenzeventig jaar. Er hebben geen opzichtelijke feestelijkheden plaatsgevonden. Zeeangst zou eerder dat jaar verschijnen, maar kwam uiteindelijk begin juni geruisloos de boekwinkel binnen. Het boek heeft als ondertitel Een logboek. Wiener doet verslag van een zeiltocht naar Engeland en terug. Hij reist met zijn vriendin Antje Noordwest (Ant) en de poes Loes. Hun boot heet de Argos.

L.H. Wiener – De zoete inval

16 februari jl. werd L.H. Wiener 75 jaar. Voor deze gelegenheid verscheen de bundel De zoete inval, met recente verhalen en gelegenheidsstukken. Een aantal ervan is als bibliofiele uitgave verschenen. De echte verzamelaar had ze al in huis. De aangekondigde, nieuwe roman Zeeangst verschijnt in april van dit jaar.

L.H. Wiener – Fallen leaves

L.H. Wiener is een van de weinige schrijvers waarvan alles wat hij publiceert het lezen waard is. ‘Fallen leaves’ bevat zo’n 550 pagina’s brieven van hem in de periode 1966-2016. Wiener schreef veel brieven. In het schrijfmachinetijdperk maakte hij kopieën van al de brieven die hij schreef. Zijn archief is op orde. De hier gepubliceerde keuze is slechts een klein gedeelte van het totaal aan Wiener-brieven.

L.H. Wiener – De verering van Quirina T.

Net als ‘Shanghai massage’ is ‘De verering van Quinrina T.’ een boek waar meerdere verhalen aaneen zijn gesmeed. De titel duidt op slechts één verhaal. Quirina Taselaar was een leerlinge op het gymnasium waar Victor van Gigch Engels onderwees. Zij moest de school wegens onvoldoendes voor de klassieke talen verlaten, maar liet weten hem nog eens te zullen schrijven. Aldus geschiedde.

L.H. Wiener – Shanghai Massage

L.H. Wiener stond in de vorige eeuw bekend als verhalenschrijver. Sinds hij in 2002 het succesvolle ‘Nestor’ uitbracht levert hij om de paar jaar een roman af. ‘Shanghai massage’ is uit 2011.

L.H. Wiener – In zee gaat niets verloren

'In zee gaat niets verloren’ (2015) wijkt enigszins af van zijn eerdere werk. Niet dat hij milder of minder stijlvast is geworden. Hij schakelt ook in dit boek tussen de verschillende alter-ego’s en weet diverse verhaallijnen knap in elkaar te vlechten. Maar hier gaat hij voor het eerst uitvoerig in op zijn Joodse achtergrond en verdiept hij zich in zijn persoonlijke familiegeschiedenis. Alles fictief natuurlijk, maar daarom niet minder waar.

L.H. Wiener – Nestor

L.H. Wiener schrijft voornamelijk verhalen. Zijn romandebuut  ‘Zwarte vrijdag’ uit 1967 werd door zowel lezers als recensenten volledig genegeerd. ‘Nestor’ is zijn tweede roman uit 2002. Hierna kreeg de schrijver meer de aandacht die hij verdient.

L.H. Wiener – Herinneringen aan mijn uitgevers

Voor uitgevers is L.H. Wiener misschien een moeilijke man. Hij vindt zichzelf de beste schrijver ter wereld en vindt dat iedere schrijver die zichzelf serieus neemt dit moet vinden. Aan zijn aangeboden verhalen wil hij meestal niet tornen. Maar uitgeven wil hij ze wel. Een dilemma waarmee dit boek opent: ”Uitgevers zijn als vijanden, je kunt niet zonder ze.”

L.H. Wiener – Een handdruk en een vuist

L.H. Wiener debuteerde in 1966 in het tijdschrift Tirade, van uitgeverij van Oorschot. Zo maakte hij kennis met Geert van Oorschot. In ‘Een handdruk en een vuist’ staan zijn brieven die hij met de uitgever wisselde in de periode 1966-1982.

L.H. Wiener – Fenomenologie van de kwade dronk

L.H. Wiener is allerminst een probleemdrinker. “Bij de probleemdrinker is er eerst het probleem en daarna de drank. De drank is een gevolg. Bij mij is het juist omgekeerd: bij mij komt eerst het drinken en dan pas het probleem.”

L.H. Wiener – Eindelijk volstrekt alleen (luisterboek)

‘Eindelijk volstrekt alleen’ is uitgebracht in 2008 en als je niet beter zou weten kun je het beschouwen als zijn zwanenzang. Maar L.H. Wiener schreef hierna nog enkele meesterwerken. Ik ga ze binnenkort lezen.

L.H. Wiener – De verhalen 2

Na het lezen van de eerste kloeke verzamelbundel van Wiener begon ik direct aan deel twee. Deze latere verhalen zijn even goed als de eerdere. Er is wel een verschuiving te zien. De paranoia is wat verminderd, het drankgebruik is toegenomen. En aan het eind van het boek – de verhalen zijn chronologisch gerangschikt en ik beschouw ze als grotendeels autobiografisch – breekt enigszins de zon door in het leven van Wiener: hij wordt vader.

L.H. Wiener – De verhalen 1

Sinds kort ben ik een groot liefhebber van het werk van L.H. Wiener. In deel 1 van deze verzameling staan de verhalen die hij schreef tussen 1967 en 1982. Een aantal verhalen kende ik al, de meeste niet. Bijna alles wat L.H. Wiener schrijft is goed. Je leest de eerste pagina van een verhaal en je zit er meteen middenin. Wel moet je bestand zijn tegen zijn misantropie.

L.H. Wiener – Niet aaien

L.H. Wiener is voor alles een verhalenschrijver. Vanaf half jaren zestig publiceerde hij  verhalen in literaire tijdschriften en verschenen er met regelmaat bundels van hem. Pas tien jaar geleden kreeg hij erkenning met de verzameling: De Verhalen I en De Verhalen II.

L.H. Wiener – Ochtendwandeling

De naam L.H. Wiener ken ik al heel lang. Ik kan mij niet herinneren iets van hem gelezen te hebben. Nu ik mij stort op het Nederlandse korte verhaal, ontkom ik niet aan hem. ‘Ochtendwandeling’ is uit 1996 en bevat 13 verhalen. De meeste ervan zijn uitstekend.