Posts tonen met het label Frans Vogel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Frans Vogel. Alle posts tonen

zondag 15 oktober 2017

Van de straat – en of! Het beste van Frans Vogel


Gisteren (14 oktober) ontving de Groningse Lilian Zielstra de Frans Vogel Poëzieprijs. Het was voor het eerst dat deze tweejaarlijkse prijs voor jonge Nederlandstalige dichters werd uitgereikt. De prijs “dient om jonge dichters te stimuleren die schrijven binnen de geest – in de ruime zin des woords – van het dichterschap van Frans Vogel.”

zondag 27 maart 2016

Frans Vogel – Frederique Spigt tekent ervoor


Ik zag de titel van dit boekje met gedichten van Frans Vogel en dacht dat er ‘Tekort ervoor’ stond. Later las ik de echte titel: ‘Frederique Spigt tekent ervoor’. ‘Tekort ervoor’ klinkt beter, Vogelachtiger.

vrijdag 26 februari 2016

Frans Vogel - Gelukkig maar


Frans Vogel publiceerde op latere leeftijd enkele gedichtenbundels. Net als veel van zijn andere werk waren de oplagen beperkt en zijn de bundels nu nauwelijks meer te krijgen of slechts tegen sterk gestegen prijzen. ‘Gelukkig maar’ is uit 2008 en bevat 60 pagina’s poëzie.

dinsdag 23 februari 2016

Ken zo in Boijmans. Frans Vogel (80)


Afgelopen vrijdag, 19 februari, overleed Frans Vogel. Hij is 80 jaar oud geworden. Ter gelegenheid van zijn verjaardag verscheen vorig jaar het boek ‘Ken zó in Boijmans’. Het is samengesteld door Hansje de Reuver, Erik Brus en Pieter Kers en het staat vol bijdragen van mensen die hem persoonlijk hebben gekend (in volgorde van eerste kennismaking): Jan Oudenaarden, Anna Vingerhoets, Hans Sleutelaar, Frank van Dijl en vele anderen. En het belangrijkste, er staat veel werk van Frans Vogel zelf in.

zaterdag 28 september 2013

Frans Vogel – ’t Staartje van de Fles



Dit boekje uit 1987 heb ik jarenlang nergens aangeboden gezien. Vorige week stond het nieuw te koop bij Boekhandel Snoek. Wonderlijk! Uit een magazijn? Een roofdruk? Het boekje ziet er authentiek uit met vergeling aan de randen.

Erik Brus / Fred de Vries – Gehavende stad


In 'Gehavende Stad' beschrijft Mike Redmen de Hiphopscene in Rotterdam. Rond de Lijnbaan klonken Ghettoblasters, cassettebandjes met zelfgemaakte tracks werden uitgewisseld en je werd uitgedaagd jezelf te bewijzen. ‘Ik was een vreemde eend in de bijt, maar ik voelde me nergens buitengesloten.' De omslag kwam eind jaren 80. Rappers pochten te veel. Ze speelden dat ze in een gang zaten; er waren wapens en vechtpartijen. Uiteindelijk kon het niet meer heftiger, met als gevolg dat de scene uitstierf.