Hendrik Groen – Zolang er leven is

Na het lezen van ‘Pogingen iets van het leven te maken’ kun je het tweede deel van het geheime dagboek van Hendrik Groen niet laten liggen. In ‘Zolang er leven is’ volg je wederom de dagelijkse beslommeringen van de inmiddels 85-jarige Hendrik Groen, woonachtig in een verzorgingshuis te Amsterdam-Noord. 

David Vann - Legende van een zelfmoord

In de dankbetuiging schrijft David Vann dat in Legende van een zelfmoord zaken worden onthuld, zaken die te maken hebben met de zelfmoord van zijn vader. Hij bedankt zijn familie. "Alles is fictie, maar gebaseerd op veel uit de werkelijkheid.” 

Hendrik Groen - Pogingen iets van het leven te maken

Hendrik Groen woont in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Hij is hoogbejaard en vertelt in dit dagboek uit 2013 over zijn dagelijkse beslommeringen. Aanvankelijk was niet bekend wie hij werkelijk was. Helaas blijkt de auteur niet hoogbejaard. Wel weet hij levendig de sfeer in een verzorgingshuis van binnenuit te beschrijven. 

Heer Bommel en Tom Poes – Het lastpak

In 1986 kwam er een einde aan de krantenstrip van Heer Bommel. Maarten Toonder heeft in ruim veertig jaar tijd 177 Bommelverhalen geschreven en getekend. Aan deze reeks is nu een nieuw verhaal toegevoegd, ‘Het lastpak’. De tekeningen zijn van Henrieke Goorhuis, de tekst is van Henk Hardeman. 

Willem Elsschot – Een ontgoocheling

Elsschot noemde ‘Een Ontgoocheling’ zijn liefste werk. Een scholier schreef hij: “Dat uw voorkeur naar ‘Een Ontgoocheling’ gaat, bewijst dat het u aan litterair sentiment niet ontbreekt.” 

Herman Koch – De greppel

Herman Koch behoeft geen introductie. Hij is een bekende Nederlander. Zijn boeken verkopen goed en zitten meestal goed in elkaar. ‘De greppel’ is een spannend boek en geeft net als eerdere boeken van hem een cynische kijk op Nederland. 

Rein Hannik - Coef

Coef is de moeder van de auteur. Zij is overleden en heeft hem veertig dozen nagelaten. In de dozen zitten dagboeken, foto’s, cassettebandjes, kortom herinneringen. Coef hield minitieus haar leven bij. Rein Hannik leert door dit materiaal zijn moeder kennen. Coef was maniakaal, dwangneurotisch en getraumatiseerd. De laatste jaren zat zij in een inrichting, de Jel. Zij verzorgde zichzelf niet meer. Zij krijste, schold iedereen in haar omgeving uit. De dozen zijn vies, ze stinken. Rein gaat erdoorheen en komt tot dit verhaal van Coef, met als ondertitel: De weg van de waanzin. 

Stella Bergsma – Pussy album

Pussy album is een mooi vunzig boek. Hoofdpersoon Eva is verzot op drank en seks en gaat hieraan ten onder. Het verhaal is daarmee snel verteld, maar het gaat natuurlijk om de manier waarop haar ondergang wordt beschreven, de stijl. Het boek is uiterst tragisch, maar bij vlagen ook uiterst humoristisch. Je moet wel tegen een stootje kunnen. 

Auke Hulst – En ik herinner me Titus Broederland

Auke Hulst  schrijft opmerkelijke boeken. ‘Kinderen van het ruige land’ speelt zich af op het platteland waar twee broers zich ver van andere mensen staande houden. Een vader ontbreekt, de moeder voedt haar kinderen niet op. In ‘Slaap zacht Johnny Idaho’ is de omgeving de drie hoofdpersonen vijandig gezind. Op de eilandengroep, ergens in de nabije toekomst, heerst controle. Er is dreiging, maar wie of wat er dreigt wordt nooit precies duidelijk. 

Koos van Zomeren - Alptraum

Met zijn vorige boek Alles is begonnen leek Koos van Zomeren zijn lange schrijversloopbaan af te willen sluiten. Wanneer Van Zomeren wandelt, denk hij na. Wanneer hij nadenkt voelt hij de behoefte om zijn gedachten op te schrijven. Een onderwerp dringt zich vanzelf op. De aanleiding voor Alptraum is een tragische, de dood van zijn hond Stanley. 

Herman Brusselmans – De fouten

Herman Brusselmans heeft een nieuw boek geschreven. Dat is geen nieuws, ieder seizoen verschijnt er een nieuw boek van Herman Brusselmans. Dat het in december weer kerstmis is, is ook geen nieuws. De liefhebber van zijn werk kent zijn werk. De grapdichtheid per pagina is zeer hoog, het proza bestaat voornamelijk uit het aan elkaar knopen van onzin. De karakters in zijn boeken lijken wel ieder jaar racistischer en seksistischer te worden. Hoe lang blijft dat nog leuk?

Tjitske Jansen – Voor altijd voor het laatst

Tjitske Jansen is vooral bekend als dichteres. Zij treedt veel op. Haar succesvolle debuut ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’ kwam uit 2003. ‘Voor altijd voor het laatst’ uit 2015 is haar eerste prozawerk.