Sinds een paar jaar brengt uitgeverij Atlas Contact deze vogelserie uit, waarbij per deel een specialist één vogelsoort uitlicht. De delen zijn mooi uitgegeven en geschreven voor een breed publiek. De raaf, de merel, de meerkoet, de grutto en de bergeend zijn enkele van de titels. De huismus is geschreven door een duo, waarvan Kees Heij de mussenspecialist is. Hij promoveerde op de mus. Jacques Vos is, zoals hij in het eerste hoofdstuk beschrijft, van jongs af aan vogelaar in hart en nieren.
De echo van mijn voetstappen was het geslaagde romandebuut van Daniël Dee. Bij het verschijnen ervan in 2021 kondigde hij al het vervolg aan. De geschiedenis van Marthe is niet echt een vervolg. Je leest helaas niet hoe het verder gaat met de antiheld Nico ter Waarbeek, maar je kunt de twee boeken wel als een tweeluik zien: zelfde sfeer, zelfde stad, eenzelfde lapzwans als hoofdpersoon en dezelfde prachtige vormgeving van het boek. De schrijver laat aan het eind van het verhaal de mogelijkheid open er een drieluik van de te maken, wie weet, een hele reeks!
Anomalie uit 2020 is een enorm verkoopsucces in Frankrijk. Er gingen meer dan één miljoen exemplaren over de toonbank, een onvoorstelbaar aantal. Hervé Le Tellier ontving voor het boek de Prix Concourt. Dit is een prestigieuze en zeer literaire prijs, terwijl het boek in Nederland onder de spannende boeken wordt geschaard. Misschien komt dit door de uitgever. Xander staat niet bekend om het uitgeven van veel literatuur. Het kinderachtige omslag doet het boek ook geen goed.
De nieuwe roman van Gerbrand Bakker was een perfecte leeservaring. Het boek bevat geen zwakke passages of zinnen waar wat mis mee is. Ik las het in twee dagen uit, louter omdat ik andere verplichtingen had als werk, slapen en eten. Anders had ik het in de befaamde één ruk uitgelezen. Bovendien - niet onbelangrijk – is de verpakking uitstekend. Het omslag is schitterend, lettertype precies goed en het ligt lekker in de hand. Kijk, zo moet je een boek uitgeven.
De Rotterdammer Johannes van der Sluis (1981) noemt zichzelf naast dichter psychonaut. De autocorrectie maakt hiervan psychopaat, maar dat is hij niet. Na het lezen van deze bundel, die zowel qua vorm als inhoud aansluit op zijn in 2020 verschenen bundel Ik ben de verlosser niet heb ik wel een idee wat een psychonaut is. Als ontdekkingsreiziger onderzoekt hij zijn eigen geest. De omgeving is onderwerp van zijn poëzie maar dat is uiteindelijk toch decor.
Thomas Bernhard (1931-1989) was een vermaarde Oostenrijkse schrijver uit de vorige eeuw. In de eerste plaats was hij toneelschrijver maar in Nederland is hij vooral bekend om zijn veelal korte romans waarin hij consequent zijn zwartgallige kijk op het leven toont. Twee uitgeverijen brengen de laatste jaren veel werk van hem uit, uitgeverij IJzer en uitgeverij Vleugels. Bij de laatste is Een kind verschenen, vertaald door Ria van Hengel.
Midas Dekkers is een bekende Nederlander die geregeld op televisie zijn onderkoelde mening geeft over allerlei menselijke gedrag. Graag relativeert hij dingen waar andere mensen nogal warm voor lopen zoals sporten en kinderen krijgen. Hij presenteert zich dan graag als wetenschapper, die objectief stelling neemt, altijd met de nodige humor. In Wat loopt daar? is hij op en top de bioloog. Hij geeft zijn kijk op het begrip ras en betrekt in zijn verhaal tallozen onderwerpen, wanneer die maar enigszins met het onderwerp te maken hebben.
De Bezige Bij brengt met regelmaat Bommelverhalen opnieuw uit die aansluiten op de actualiteit. In 2021 verscheen in deze reeks De Maanblaffers, als nepnieuwseditie met een voorwoord van Huib Modderkolk. In Rommeldam doet het verhaal de ronde dat de stad belaagd wordt door Maanblaffers. Het is niet helemaal duidelijk hoe zij eruitzien – zij kunnen zich goed vermommen – maar gevaarlijk zijn ze. Iedereen kan een Maanblaffer zijn. Dit verhaal uit 1967 is actueel, maar je kunt ook zeggen dat het universeel is. Nepnieuws verspreiden, verraders aanwijzen, de macht grijpen en zuiveringen doorvoeren is al zo oud als de mensheid.
