zaterdag 10 oktober 2015

Arjen van Lith – Mijn snor


Kun je 150 pagina’s volschrijven over je snor? Arjen van Lith kan het. ‘Mijn snor’ is een grappig boekje in klein formaat. De schrijver liet een maand zijn snor staan en berichtte daar dagelijks over.


Het gooide zijn hele leven in de war. Hij moest een andere garderobe aanschaffen, maakte zich druk om wat zijn familie ervan zou vinden en werd een heel nieuw mens.

In het boekje staat elke dag een foto waarop de groei van zijn snor is te zien. Eerst houdt Van Lith zich vooral met zichzelf en zijn directe omgeving bezig. Wordt mijn snor al opgemerkt? Hoe zou mijn zus reageren op deze gedaanteverandering? Later in de maand komen vanzelf de bespiegelingen

De schrijver blijkt een bescheiden persoon te zijn die zijn omgeving voorzichtig aftast. De zus is uit ander hout gesneden. Bij hun eerste besnorde ontmoeting op dag 10 doet de zus het bijna in haar broek. Ze hinnikt : ”Nee, nee geen zoen! Daar krijg ik eczeem van.”

Wonderlijk genoeg zie je op de foto slechts een heel bescheiden streepje haar boven zijn lip. Dat mag toch geen snor heten…

Langzaam verandert Van Lith met het dragen van een snor. Dag 15 begint hij met de mededeling. “Als je een snor draagt, zit alles mee in het leven.” Zijn zelfvertrouwen neemt toe. Hij mijmert over grote Nederlanders die bijna allemaal snordragend waren: Willem van Oranje, Willem Drees. Een snor betekent succes!

Hij draaft door en weidt uit over de Hitlersnor, de zgn. Tandenborstel, die voordat hij werd besmeurd het symbool was van de gewone man. Het was een socialistische snor. Hij voorspelt een voorzichtige terugkeer van de Tandenborstel. De enige stad waar dit kan gebeuren is Berlijn.

Verderop in de maand ontwaart hij een geheim verbond tussen snordragers. En op dag 30 concludeert hij dat hij veel aan zijn snor heeft te danken. “Sinds ik een snor heb kijk ik anders naar mezelf en de wereld.” Dan gaat hij eraf!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten