dinsdag 11 september 2018

Hendrik Groen – Leven en laten leven

De boeken van Hendrik Groen over zijn belevenissen in een Amsterdams verzorgingshuis zijn erg populair, zeker nadat er een televisieserie van is gemaakt. Ik las de boeken met plezier en verwachtte bij ‘Leven en laten leven’ een vervolg op de eerdere delen. Het bleek een geheel ander boek.


De hoofdpersoon in ‘Leven en laten leven’ is Arthur Ophof. Hij is de vijftig gepasseerd, getrouwd met Afra en kinderloos. Hun huwelijk is op sterven na dood. Arthur woont in Purmerend en werkt in Breukelen voor een groothandel in wc-papier. De auteur heeft zijn personage zo lullig mogelijk neergezet. De clichés over het staan in de file, het seksloze huwelijk en het saaie kantoor liggen er wat te dik bovenop. Het is allemaal weinig verrassend en de beschrijvingen hebben zelfs te weinig humor voor een glimlach.

Arthur heeft drie vrienden, waarmee hij iedere week golf speelt. Dit is zijn uitlaatklep, de enige die hij heeft.  Wanneer hij denkt aan zijn pensioen, de jaren dat hij nog moet werken en zijn inhoudsloze leven in het algemeen weet hij het: “Er moet iets gebeuren.” Hij wil zijn leven omgooien en heeft hiervoor een plan bedacht. Twee van zijn (lichtelijk foute) vrienden betrekt hij hierin. De rest van het verhaal draait om de uitwerking van het plan: de voorbereidingen en vooral de voorpret. Arthur is zo enthousiast dat hij zich zelfs aardiger dan anders voordoet tegenover zijn vrouw.

Leuk is dat je telkens verwacht dat het fout zal gaan. En dat gebeurt misschien ook wel. Ik zal er verder niets over schrijven, dan gaat de lol van het lezen er voor u af. Er zit zeker een lichte spanning in het verhaal, hoewel Arthur een kleurloos type blijft. ‘Leven en laten leven’ heeft iets weg van een boek van Herman Koch, maar dan wat minder cynisch en troosteloos. Een prima boek voor een strandvakantie of een lange treinreis.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten