vrijdag 16 december 2016

Thomas Verbogt – Waaitaal


Afgelopen zondag was Thomas Verbogt te zien en te horen bij Frontaal, de literaire show in Worm. Ik was vergeten hoe goed hij kan vertellen en voorlezen. Maak er een avondvullend programma van en ik ben erbij. Hij las zondag onder andere voor uit het dit jaar verschenen ‘Waaitaal’. 

Waaiwoorden zijn woorden die naar je toe waaien, maar gelukkig snel weer verdwijnen. Het zijn modewoorden, die Verbogt geamuseerd tot zich neemt. Hij kankert niet, is ook niet overdreven nostalgisch. Hij kijkt naar een woord, proeft het en mijmert erover.

Er bestaan lelijke woorden als smulwinkel, koopkracht, platform of vlees. Deze komen aan bod, maar hij schenkt ook aandacht aan mooie woorden als ‘Ontbijtlezer’. Hiermee werd hij eens aangesproken op een festival waar hij tijdens het ontbijt kwam voorlezen. Hij voelde het als een promotie. “Wel moet ik voorkomen dat mensen denken dat het iets in dezelfde orde is als Babyfluisteraar of dat ik met een ontbijt binnen handbereik de toekomst kan voorspellen.”

Heel mooi is het woord ‘beurtbalkje’. Sommige dingen hebben geen naam, of je bent niet op de hoogte dat het een naam heeft. Het dingetje op de lopende band bij de kassa om jouw boodschappen te onderscheiden van die van je voorganger, dat heet dus een beurtbalkje. “Beurtbalkje heeft iets betuttelends.” Maar het is goed dat dit woord bestaat.

Hij dwaalt weleens af van een woord. “Wanneer ik iemand over rolpatronen hoor praten, verflauwt mijn aandacht meteen.” Het is een afschuwelijk woord natuurlijk. Verbogt noemt een onderzoek waarbij ontdekt werd dat mannen serieuzer dan vrouwen op foto’s staan. Via de lach en ‘kijk eens naar het vogeltje’ belandt hij bij het onderwerp seks. Het woord rolpatroon is de lezer al lang vergeten.

Eén stukje gaat over de fitnessclub, een woord dat lichter klinkt dan sportclub. Op zijn verzoek wordt de bonkmuziek vervangen door Mozart. De coach zegt het erbij voor de andere aanwezige sporters. “Dit is dus Mozart!” Ik denk ondertussen: Thomas Verbogt in een fitnessclub? Mijn beeld van hem moet bijgesteld worden.


‘Waaitaal’ is een bijzonder amusant boek. Mijn enige punt van kritiek is dat het zo dun is.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen