zondag 25 december 2016

Anna Levander – Mo

Mo is het tweede deel van de Morten trilogie, geschreven door het journalistenduo Annet de Jong en Dominique van der Heyde. Hoofdpersoon is de ambitieuze politicus Morten Mathijsen. Voor wie deel één nog wil lezen, lees dan nu niet verder. 

In ‘Mo’ is Morten premier geworden. Zijn partij ‘De Nieuwe Liberalen’ is de grootste in de tweede kamer. Mo Liman is zijn gedroomde fractieleider. Dualisme in de politiek bestaat voor Morten alleen op papier. Om zijn doelen te bereiken is alles veroorloofd.

Het experiment met het invoeren van de pil van Drion lijkt te mislukken wanneer er ongewenste doden vallen. Snel laat Morten een aantal verdachte zusters oppakken. Hen een paar dagen later wegens gebrek aan bewijs vrijlaten vindt Morten geen goed idee. Voor de veiligheid is het een prettig idee dat er mensen vastzitten. Bovendien zou bij vrijlating alle media-aandacht naar deze zusters gaan. “Laat ze nog maar even zitten, zei Morten. Die paar dagen meer of minder maken voor de publieke opinie toch niet uit.”

Met Mo komt Morten in aanvaring vanwege zijn harde strijd tegen het jihadisme. Met een eiland tussen Turkije en Griekenland waar opgepakte strijders heropgevoed moeten worden, scoort Morten internationaal. Mo moet zijn plannen binnen de fractie 100% ondersteunen, maar komt in een persoonlijk conflict terecht.

Met een andere partijgenoot heeft Morten ook een appeltje te schillen. In een debat over moslimterrorisme hoopt Morten van haar af te komen. “Dat kon de genadeslag betekenen voor Tilda. Dat wat tussen haar oren nog een vlucht naar voren was, werd buiten haar gezichtsveld een duwtje in de richting van de afgrond. Politiek vereist soms radicale beslissingen. Regels waren er niet.”

Het meest spannende element in ‘Mo’ is het mysterie rond de moord op zijn spindokter Evalien Bax, waarmee deel één afsloot. Privé en werk grijpen volledig in elkaar wanneer de oplossing ervan dichterbij komt. Met zijn nieuwe spindokter, de jonge Marijn Flanders, probeert hij ook een persoonlijke relatie op te bouwen. Maar is zij wel te vertrouwen? En waarom wil zijn oudste dochter, een puberende gothic, niets meer met hem te maken hebben?

Deze verwikkelingen lopen aardig door elkaar heen en maken het boek spannend, maar ‘Mo’ is geen pageturner. De ontknopingen zijn daarbij niet heel verrassend. Dit deel sluit weer af met een moord. Of was het net geen moord? Hoe het verder gaat kun je lezen in deel drie. Wat de serie leuk maakt is de persoon Morten als keiharde politicus, die uitsluitend op eigen gewin uit is.


Aan het eind van het boek ligt hij in het ziekenhuis. Een broeder sjanst wat met hem. “Dat wordt pijpen, zegt hij. Ik zie aan zijn zelfingenomen tronie dat hij het meent. Morten Mathijsen de pragmaticus. Als hij zich door een man kan laten pijpen wanneer er geen vrouw voorhanden is, vindt hij dat ook prima.“

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen