zondag 7 december 2014

Jules Deelder en Leo Verheul – Pablo & Poëzie



In 2011 werd Jules Deelder uitgenodigd deel te nemen aan het Festival Internacional de Poesia in het Colombiaanse Medellin. Het werd ruim een week lang voorlezen, festiviteiten bijwonen en onderzoek ter plekke naar de grootste misdadiger van Colombia, Escobar.

Leo Verheul heeft samen met Deelder van deze reis  een prachtboek gemaakt. Bijgevoegd is ook de dvd met film van het avontuur. Ik kocht eind november tijdens de viering van Deelders 70ste verjaardag een van de twee laatste exemplaren.

Het boek bestaat uit indrukken van de reis van Verheul afgewisseld met gedichten van Deelder. De begindialoog is absurd en melig. Zij zijn de kluts kwijt. Spontaan volgt er een gedicht.

Waar is de kluts?

De kluts is
kwijt?

Dat is tenminste
wat! Een
schijn van zekerheid
in het
moeras…

De reis van ruim tien dagen staat natuurlijk in het teken van de poëzie. Het festival is groots, de acteur die de gedichten in het Spaans voorleest is tof en het publiek is enthousiast over zijn optredens. Vooral de vrouwen worden blij van Deelder.

Naast poëzie heeft Deelder een levendige interesse in de misdaad. In Medellin kan hij zijn lol op. Escobar, de grootste boef van Zuid-Amerika, woonde hier. Hij is al enige jaren dood, maar niet vergeten.

Deelder zit de hele reis met zijn neus in de biografie van Escobar. “Waarschijnlijk de grootste crimineel aller tijden. Net geen massamoordenaar, daarvoor was de speelruimte van Pablo net iets te klein, maar een menigtemoordenaar kunnen we hem zeker noemen.”

‘Pablo & Poëzie’ staat vol met goeie anekdotes. Het beste verhaal is de smokkel van Deelder. Hij vond het nodig om de noodzakelijk amfetamine het land in te voeren! Een hond snuffelt, maar laat hem verder met rust. Dat spul is veel te zuiver, er zit geen lucht meer aan. “Ik vermoed dat ik de eerste ben in de geschiedenis die hier de teringzooi naar binnen smokkelt.”

Toch laat Deelder de lokale producten niet onaangetast. Het is spotgoedkoop en van zuivere kwaliteit; daar kan die zooi uit Rotterdam in de verste verte niet tegenop. 

Schitterend is het biljartverhaal. Ze ontdekken tijdens het wachten op een optreden een biljartzaal. Deelder speelt goed. Hij heeft vroeger jaren gespeeld in de Cosy Corner. Het probleem was een geschikte tegenstander te vinden. Om dit op te lossen speelde hij tegen zichzelf: links tegen rechts.

Hij oefende eerst lange tijd met links. “Toen ik bijna geen verschil merkte, ben ik dus met links mijn rechterarm gaan uitdagen. Echt, ik lul niet! Zo heb ik jaren gespeeld.” En op een zeker moment gebeurde het. “Dat was een historisch moment. Op het laatst won links van rechts. Dat is echt gebeurd. Links ging er keihard overheen. Ik mag doodvallen als ik lieg…”

Pablo & Poëzie mag niet ontbreken in de kast van elke rechtgeaarde Deelder-liefhebber. En de film is ook niet mis. Tot slot het gedicht dat hij speciaal schreef voor dit festival:

Made in Medellin

In Medellin is de poëzie om te snuiven
Onder de bomen en tussen de huizen
Je moet er alleen wel een neus voor hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen