maandag 15 september 2014

Naomi Rebekka Boekwijt – Pels




Naomi Rebekka Boekwijt is met Ineke Riem en Hannah van Wieringen genomineerd voor de Academica Literatuurprijs 2014 voor debutanten.


Pels bevat zeven verhalen waarin volgens de achterflap jonge mensen naar buiten worden gejaagd. Dat klinkt wat abstract, maar het klopt wel. De verhalen lijken zomaar ergens te beginnen en Boekwijt geeft niet meteen alles prijs.

Het verhaal IJf speelt zich af in Kopenhagen. IJf ontmoet op en feestje een jongen, Metthias. Zij voelen zich tot elkaar aangetrokken. Metthias vertelt dat zijn vader is overleden en nodigt hem uit om samen met hem en zijn zus naar het geboortedorp aan de andere kant van Denemarken te rijden. Aan het begin van het verhaal voel je al dat het aan wat romantiek ontbreekt. Het gaat mis. Uiteindelijk stelt IJf vast dat hij niet zo nodig naar Aalborg hoeft.

Het is kenmerkend voor de verhalen van Boekwijt dat de hoofdpersonen in benauwende situaties verkeren. Zij voelen zich niet lekker en willen weg.

In een verhaal bezoeken twee broers hun streng christelijke ouders in hun geboortedorp. De tocht is lang en het is donker onderweg. Een vriend is mee. De kinderen zijn lang niet thuis geweest. Er blijkt niets veranderd, er vindt geen hereniging plaats. Zij gaan terug naar de stad.

‘Bruska –Ter mythevorming’ heet het laatste en mooiste verhaal. Het gaat over de ondergang van een universitaire vakgroep met een legendarisch professor. De ik-persoon woont eerst thuis, maar voelt zich buitengesloten door zijn ouders. Het enige wezen dat hij thuis liefheeft is de vogel Brammetje.

Hij gaat op kamers en kan de vogel niet meenemen. Op de universiteit vormt hij samen met een aantal medestudenten een hecht verbond. Het is niet blijvend, de hele vakgroep wordt opgeheven, hij staat weer alleen. Van zijn moeder ontvangt hij een kaart: Brammetje is dood. “Je vader heeft een kistje voor hem getimmerd en nu ligt hij onder de witte kruisbes. Verder gaat het goed met ons.”

Geen opmerkingen:

Een reactie posten