zondag 22 juni 2014

Errnest van der Kwast – Mama Tandoori



Na het beluisteren van Kochs 'Zomerhuis met zwembad' kreeg ik de smaak van het luisteren te pakken. Het voordeel van luisterboeken is dat je er iets anders bij kunt doen, zoals een partijtje schaken, iets in het huishouden, voor je uit staren op de bank of in het openbaar vervoer zitten. Een nadeel is dat het langzamer gaat dan zelf lezen. Heel belangrijk is de voorleesstem. Het liefst heb ik dat de schrijver zelf voorleest.


‘Mama Tandoori’ beluisterde ik onderweg naar België en op het strand van Oostende. Het wordt om onbegrijpelijke redenen niet door Ernest van der Kwast zelf voorgelezen. Het is een redelijk vermakelijk boek, geschikt voor in de trein. Soms is het te flauw.

Mama Tandoori is de moeder van Ernest van der Kwast. Zij is de hoofdpersoon in het gezin, alles draait om haar. Zij groeide op in India, als jongste kind in een groot gezin, ging in Nederland studeren en ontmoette daar de vader van Ernest.

Mama wordt als een karikatuur neergezet. Zij is uiterst gierig, paranoïde en egoïstisch. De vader is hoogopgeleid en doet onderzoek in een ziekenhuis. Thuis is hij een slapjanus.

Mama Tandoori is een roman, maar Van der Kwast gebruikt het boek om zijn hele familie uit te stallen. Hij geeft herinneringen aan zijn jeugd. Zijn moeder had het beste met hem en zijn twee broers voor, maar stelde ook hoge eisen. En zij was altijd uit op koopjes: gratis is goed! Het hele huis stond altijd vol met rotzooi. Haar zuinigheid bepaalde het leven van de drie broers.

De oudste broer is verstandelijk gehandicapt. Mama kan zich hierbij moeilijk neerleggen. Wel weet zij er een slaatje uit te slaan, door - waar mogelijk - als begeleider gratis met hem binnen te komen.

Ook Ernest en de ander broer voldoen niet aan haar hoge eisen. Ernest wordt zelfs tot haar grote wanhoop schrijver! Zij raakt meer en meer teleurgesteld in het leven.

Bijna alle ruzies in het gezin en met de buitenwereld hebben te maken met haar zuinigheid. Mama beslist alles in het gezin, vader niets. ”De laatste keer dat mijn vader naar mijn moeder had geluisterd was toen ze ja had gezegd op zijn huwelijksaanzoek.” 

Je vraagt je af waarom de vader niet weggaat bij zo’n secreet, maar: “In India is niemand gescheiden.” In het India van haar jeugd ligt ook de oorzaak van haar stoornis. “Ik was de tiende mond.” Altijd heeft zij moeten vechten om haar eten. Hier krijg je bijna medelijden met haar.

Aan het einde van het boek, gaat Ernest naar India. Hij ontmoet een tante. Zij blijkt even trots en ruzieachtig als zijn moeder, maar dan in een versie zonder man. Zo had zijn moeder ook kunnen eindigen.

‘Mama Tandoori’ is grappig bedoeld. Ik heb niet één keer gelachen. De zogenaamde hilarische situaties zijn eerder ergerlijk. De familieverhoudingen en de verhalen uit zijn jeugd maken het boek de moeite waard, maar er had veel meer in dit materiaal gezeten dan een klucht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten