maandag 4 juli 2016

Arnon Grunberg – De Grote Drie

Op de Dordtse Boekenmarkt kocht ik gisteren ‘De Grote Drie’, een groot formaat boek. Eerder liet ik het liggen vanwege de hoge nieuwprijs, later zag ik nog duurdere tweedehands exemplaren, maar gisteren kon ik hem niet laten liggen voor 12,50.  Helaas zag ik later die dag ook 5 euro- exemplaren liggen.


De tekst in het boek is van Arnon Grunberg, de foto’s van Friso Keuris. Grunberg vreest canonisering voor de grote drie: “uiteindelijk fataal; canonisering is een wurgslang. Waar heilig is verklaard hoeft niet meer gelezen te worden.”

Necrologieën gaan bij zulke grote schrijvers vaak over de persoon, minder over het werk. Grunberg gaat in op het werk. Hij noemt van alle drie één boek uit het begin van hun schrijverschap. In ‘De ondergang van de familie Boslowits’ concentreert Reve zich op verval van de mens en zijn ziektes. In ‘De zaak 40/61’ concludeert Mulisch “Eichmann is mijn vader”. En ‘De tranen der Acacia’s’ besluit met het bloedige einde van een Joegoslavische prostituee: “Zij wist van weerzin niet wat zij moest doen.”

De grote drie delen hun obsessie voor lelijkheid en verval. De boeken hebben nog steeds het vermogen de lezer te schokken met gruwelijke verhalen. Daarom zullen zij nog gelezen worden.

De prachtige foto’s zijn van Friso Keuris. Hij beschrijft hoe hij tot de foto’s is gekomen. Hermans interesseerde zich na een hoestaanval vooral voor de grote hoeveelheid apparatuur en poseerde welwillend. Reve’s jongenskamer direct onder het dak had precies de juiste atmosfeer. Hij had een nieuw overhemd aangetrokken en hield een kroontjespen in de hand. De fotograaf moest Mulisch overreden een bepaald jasje aan te trekken, dat voor een ander jaargetijde was “en nu dus onmogelijk kon worden gedragen.”


Het geheel is een prachtig boek. Koop het als je de kans krijgt. Ik zag zojuist dat het ook gewoon nieuw nog is te verkrijgen voor 26 euro.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten