Georges Perec – De wedergekeerden

Als groot liefhebber van het werk van Georges Perec (1936-1982) keek ik uit naar de vertaling van Les revenentes uit 1972, de roman waar de letter e de enige klinker is. Guido van de Wiel werkte twaalf jaar aan deze vertaling. Eerder vertaalde hij La disparition, de roman van Perec uit 1969 waar de letter e juist in ontbreekt. In vertaling luidt de titel ’t Manco. Lange tijd was het boek niet meer nieuw te krijgen en betaalde je er tweedehands een stevig bedrag voor. Nu is er een paperbackeditie beschikbaar van dit wonderlijke boek.

Henry Sepers – Stofloze afdruk

Voor het najaarsnummer van Awater (2021) schreef ik de volgende recensie:

Sommige dichters herlees je automatisch. Aan het einde van een bundel voel je de neiging tot terugbladeren, opnieuw lezen. Je wilt dieper in het werk ondergedompeld worden. Bij eerste lezing van de nieuwe bundel van Henry Sepers werd ik te veel afgeleid door de vormgeving, met name door de grote letters en de matige kwaliteit van de foto’s bij de gedichten in een van de zes delen. Daarom drong pas bij herlezing de inhoud goed tot mij door en ontdekte ik de schitterende regels die verborgen zitten in deze wat ongelijkmatige bundel. 

Lisa Weeda – Aleksandra

De eerste druk van Aleksandra kwam uit in november 2021. Lisa Weeda gaat in het boek op zoek naar familie in Loegansk, maar het is vooral een reis door de tijd, waarin zij aan de hand van haar familie de geschiedenis van Oekraïne verbeeldt. Een geschiedenis die gekenmerkt wordt door bezetting, verdeeldheid en veel leed. Ik heb een grote interesse in de geschiedenis van Oost-Europa, het communisme en de Tweede Wereldoorlog en wilde dit boek dan ook graag lezen. Sinds het uitbreken van de oorlog in Oekraïne is Lisa Weeda veel te gast in televisieprogramma’s. Haar boek is griezelig actueel geworden.

Kristina Sabaliauskaite - Peters Keizerin

Kristina Sabaliauskaité werd geboren in Vilnius. Zij is Litouwse maar woont voornamelijk in Londen, waar zij werkt als journalist en columnist. Zij is ook kunsthistoricus en schrijver van historische romans. In Litouwen is zij mateloos populair. Zij won vele prijzen en veel van haar werk is vertaald in het Pools en het Lets. Zij staat op het punt om internationaal verder door te breken. Peters Keizerin (2019) is het eerste boek van haar dat is vertaald in het Nederlands, door Anita van der Molen. In Litouwen is dit boek een mega-bestseller, het schijnt de bestverkochte roman in het Litouws ooit te zijn.

 

Joost Oomen – visjes, een avontuur op salina

Joost Oomen bewees met zijn debuutroman Het Perenlied en met zijn optredens op televisie zijn liefde voor het absurde. Ik heb hem diverse malen op een podium gezien en het is altijd een genot om naar te kijken. De ware absurdist neemt zijn wilde invallen en gedachtenkronkels serieus. Als je iets bijzonders bedenkt moet je deze gedachte tot het einde toe volhouden en deze niet halverwege afdoen als een geintje. In visjes doet Oomen dit perfect. In het boek doet hij verslag van zijn verblijf op het Italiaanse eiland Salina waar hij wil bewijzen dat de vissen rond het eiland gevoel hebben voor poëzie. Hij wil ze vangen met een gedicht. 

Kees Heij en Jacques Vos – De huismus

Sinds een paar jaar brengt uitgeverij Atlas Contact deze vogelserie uit, waarbij per deel een specialist één vogelsoort uitlicht. De delen zijn mooi uitgegeven en geschreven voor een breed publiek. De raaf, de merel, de meerkoet, de grutto en de bergeend zijn enkele van de titels. De huismus is geschreven door een duo, waarvan Kees Heij de mussenspecialist is. Hij promoveerde op de mus. Jacques Vos is, zoals hij in het eerste hoofdstuk beschrijft, van jongs af aan vogelaar in hart en nieren.

 

Daniel Dee – De geschiedenis van Marthe

De echo van mijn voetstappen was het geslaagde romandebuut van Daniël Dee. Bij het verschijnen ervan in 2021 kondigde hij al het vervolg aan. De geschiedenis van Marthe is niet echt een vervolg. Je leest helaas niet hoe het verder gaat met de antiheld Nico ter Waarbeek, maar je kunt de twee boeken wel als een tweeluik zien: zelfde sfeer, zelfde stad, eenzelfde lapzwans als hoofdpersoon en dezelfde prachtige vormgeving van het boek. De schrijver laat aan het eind van het verhaal de mogelijkheid open er een drieluik van de te maken, wie weet, een hele reeks! 

Herve Le Tellier – Anomalie

Anomalie uit 2020 is een enorm verkoopsucces in Frankrijk. Er gingen meer dan één miljoen exemplaren over de toonbank, een onvoorstelbaar aantal. Hervé Le Tellier ontving voor het boek de Prix Concourt. Dit is een prestigieuze en zeer literaire prijs, terwijl het boek in Nederland onder de spannende boeken wordt geschaard. Misschien komt dit door de uitgever. Xander staat niet bekend om het uitgeven van veel literatuur. Het kinderachtige omslag doet het boek ook geen goed. 

 

Gerbrand Bakker – De kapperszoon

 

De nieuwe roman van Gerbrand Bakker was een perfecte leeservaring. Het boek bevat geen zwakke passages of zinnen waar wat mis mee is. Ik las het in twee dagen uit, louter omdat ik andere verplichtingen had als werk, slapen en eten. Anders had ik het in de befaamde één ruk uitgelezen. Bovendien - niet onbelangrijk – is de verpakking uitstekend. Het omslag is schitterend, lettertype precies goed en het ligt lekker in de hand. Kijk, zo moet je een boek uitgeven. 

Siebe Thissen – De jongen die van de Hef dook

De Rotterdamse uitgeverij De Meent bestaat nog maar kort. Zij hebben inmiddels hun bestaansrecht bewezen met een aantal interessante boeken, en er volgt meer moois. De jongen die van de Hef dook is fraai uitgegeven en verkoopt vooral in Rotterdam erg goed. Het verhaal is uniek. Op 14 januari 1933 dook Lou Vlasblom vanaf een hoogte van 67 meter van de Hef. Hij vestigde hiermee een hoogterecord dat door geen andere brugduiker ooit is overtroffen.

Marten Toonder – De pasmunt

Bijna alle Bommelverhalen ken ik. Vele verhalen heb ik meerdere keren gelezen. Toch word ik door nieuwe uitgaven, zoals in deze serie, verleidt tot aanschaf en herlezing. De pasmunt is een heruitgave uit 2018, die ik toen kennelijk heb gemist. Het thema van dit verhaal uit 1965 is actueel. Het kreeg als ondertitel Bitcoin editie mee en Klaas Knot, president van de Nederlandsche bank, schreef een voorwoord.

Johannes van der Sluis – Profane verlichting

De Rotterdammer Johannes van der Sluis (1981) noemt zichzelf naast dichter psychonaut. De autocorrectie maakt hiervan psychopaat, maar dat is hij niet. Na het lezen van deze bundel, die zowel qua vorm als inhoud aansluit op zijn in 2020 verschenen bundel Ik ben de verlosser niet heb ik wel een idee wat een psychonaut is. Als ontdekkingsreiziger onderzoekt hij zijn eigen geest. De omgeving is onderwerp van zijn poëzie maar dat is uiteindelijk toch decor.